Şu kibirle gezen cenabetlerden,
Üstünde gezdiği, toprak utanır.
Erkeğe, kadına benzemezlerden,
Şeytanlar, cinniler, hortlak utanır.
Ne vicdan kalmış, ne ahlak, ne âdap,
Eşek eti, kesip satıyor kasap,
Kadınlar çırıl çıplak, yoktur hicap,
Yerde sancak, gökte bayrak utanır.
Pantolon yırtık, kucakta köpek,
Yetmişlik kadında, açılmış göbek,
Neler der neler, dur bu günah desek,
Üstte yelek altta etek utanır.
Millet sarhoş olmuş, dünya zevkinden,
Zerre yoktur, vatan iman derdinden,
Anadan üryan, girdiği denizden,
Suda balık, gölde timsah utanır.
Bak sırtlanlar terakki etti, insana…
İnsanlar dönüştü, akrep-yılana…
Helal süte, haram katan katana,
Dalda yaprak, damda kısrak utanır.
Abdurrahim KARAKOÇ